Najpovoljnije lokacije za formiranje vetroparka su prostori spoljašnjih i unutrašnjih odlagališta nekadašnjih površinskih kopova uglja „Klenovnik”, „Petka”, „Ćirikovac” i „Drmno”
Planska dokumenta u korišćenju energije vetra usaglašena su sa Strategijom razvoja Republike Srbije do 2025. godine, s obzirom na to da poslednjih godina u „Elektroprivredi Srbije” obnovljivi vidovi proizvodnje električne energije dobijaju sve veći značaj. Stručni rad „Potrebna geološka istraživanja za izgradnju vetroparka u nehomogenoj radnoj sredini” na Međunarodnom skupu „CIGRE 2015” predstavili su mr Marko Babović i Milko Zubac, diplomirani inženjeri.
„Elektroprivreda Srbije” u svojim strateškim planovima teži da svoj energetski bilans usaglasi sa preporukama Evropske unije i da do 2018. godine obezbedi učešće obnovljivih vidova energije u ukupnoj finalnoj potrošnji od 27 odsto. U tom pravcu u Kostolačkom ugljenosnom basenu projektovana je izgradnja vetroparka snage 50-60MW. Lokalitet izgradnje vetroparka su spoljašnja i unutrašnja odlagališta jalovinskih masa koja su formirana pri otvaranju i radu površinskih kopova uglja sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog veka. Kostolački basen je pogodan za razvoj vetroelektrana, jer lokaliteti u okviru basena poseduju solidan vetropotencijal sa dominantnim jugoistočnim pravcem duvanja vetra. Putna mreža zadovoljava mogućnosti za isporuku opreme vetrogeneratora, a postojeća elektroenergetska mreža daje mogućnosti za priključenje vetroparka. Najpovoljnije lokacije za formiranje vetroparka, prema preliminarnim analizama, jesu prostori spoljašnjih i unutrašnjih odlagališta nekadašnjih površinskih kopova uglja „Klenovnik”, „Petka”, „Ćirikovac” i „Drmno”.
Odlagališta su izgrađena od šljunkovitih, glinovitih, peskovitih i prašinastih sedimenata koji su u tehnološkom procesu eksploatacije uglja nepravilno odlagani. Novonastali morfološki oblici debljine su od 40 metara do 60 metara. Po svojim mehaničkim karakteristikama predstavljaju delimično konsolidovane-kvazihomogene, koherentne do nekoherentne mase.
Svi projektovani stubovi budućeg vetroparka biće fundirani u terenu koji predstavlja napuštena odlagališta sastavljena od poremećenih sedimenata i nepoznatog stepena konsolidacije masa. Visina stubova vetrogeneratora je u granicama od 80 do 120 metara, što u ovakvoj radnoj sredini predstavlja inženjerski izazov od faze izrade projekta geoloških istraživanja i statičkih analiza do završne faze izgradnje stubova vetroparka i njihove eksploatacije.
Autori zaključuju da se geotehnička istraživanja moraju izvesti po Projektu geotehničkih istraživanja, koji mora biti urađen saglasno važećoj zakonskoj regulativi. Projekat mora uvažiti prirodne uslove terena u kojem se predviđa izgradnja vetroparka. Takođe, metode i obim geotehničkih istraživanja moraju da obezbede adekvatne parametre za proračune fundiranja i geostatičke proračune stabilnosti svakog stuba verogeneratora. Na kraju, autori dodaju da se geološkim istraživanjima na ovim lokalitetima moraju dobiti i adekvatne podloge za neophodnu mikroseizmičku rejonizaciju budućeg vetroparka.
